Zabytki

Leżajsk – Zabytkowe Organy

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Stanowią one integralną część XVII-wiecznego wyposażenia Bazyliki Ojców Bernardynów. Składają się z trzech osobno funkcjonujących instrumentów, wyposażonych w odrębne stoły gry i klawiatury pedałowe. Tworzą sekcje odpowiadające trzem nawom świątyni, z których środkowa – posiada 40 głosów (3 manuały i pedał), południowa – 21 głosów (2 manuały i pedał) i północna – 13 głosów (manuał i pedał).

Do dziś pracują w oparciu o trakturę mechaniczną. Poszczególne elementy prospektów ujmuje chór muzyczny, który swą rozpiętością odpowiada całej szerokości korpusu nawowego. 


Budowę instrumentu rozpoczęto przed 1680 roku, a ukończono trzy lata później w 1683 roku. Potem, aż do 1723roku trwała rozbudowa poszczególnych elementów prospektu. Przy wykonywaniu konstrukcji zaangażowani byli: Stanisław Studziński z Przeworska i Jan Głowiński z Krakowa.



Wirtuozi i muzykolodzy podziwiają w leżajskich organach osobliwe, barokowe brzmienie, znane dziś dzięki rekonstrukcji instrumentu, przeprowadzonej w latach 1965-1968 przez Roberta Polcyna z Poznania. Historycy sztuki interesują się oprawą snycerską poszczególnych struktur.

My zaś podziwialiśmy ich piękną, głęboką i przejmującą koloraturę. Aż chciałby się ich słuchać i słuchać, kontemplując piękno brzmienia.